Przewodnik
"Bajkał i góry Przybajkala"

Wyprawy
Ruszaj nad Bajkał!

Regiony
Co zobaczyć nad Bajkałem?

Informacje praktyczne
Rozkłady jazdy, cenniki itp.

Kolej Transsyberyjska
Zaplanuj swój wyjazd!

Bilety na Transsyb
Formularz zamówienia

Wizy do Rosji
Bez wychodzenia z domu

Teksty
Reportaże, ciekawostki, bajki...

Galerie zdjęć
Bajkał w obiektywie

Filmy
Bajkał na filmach

Linki
Bajkał w necie

O autorach
Kontakt z nami

Irkuck

Ułan-Ude

Olchon

Góry Nadmorskie

Kolej Krugobajkalska

Góry Chamar-Daban

Dolina Tunkińska

Półwysep Święty Nos

Północne Przybajkale




Ułan-Ude

    Ułan-Ude to stolica Buriacji i główny węzeł komunikacyjny wschodniej części Przybajkala. Miasto wygląda zupełnie inaczej niż Irkuck i warto tu przyjechać nie tylko po to, żeby sfotografować się z największą na świecie głową Lenina. Ułan-Ude i położony niedaleko Iwołgińsk przyciągną wszystkich, którzy choć trochę interesują się kulturą wschodu.



Fot. Jędrzej Łukowski   

     Obecne Ułan-Ude to liczące 380 tys. mieszkańców miasto, położone na prawym brzegu Selengi, przy ujściu Udy. Cechuje się ono pagórkowatą rzeźbą terenu, a dodatkowe urozmaicenie krajobrazu stanowią liczne wyspy na szeroko rozlewającej się Selendze. Spośród innych syberyjskich miast Ułan-Ude wyróżnia względny porządek na ulicach śródmieścia i duża ilość zieleni. Stolica Buriacji stanowi największe w Rosji skupisko buddystów, dlatego też w każdej dzielnicy jest tu dacan (lub przynajmniej dugan). Pośród miejskiej zabudowy można również odnaleźć prawosławne cerkwie, kościół rzymskokatolicki, świątynię staroobrzędowców i meczet. Według spisów, narodowością dominującą wśród mieszkańców Ułan-Ude są Rosjanie (70 %), a Buriaci stanowią 1/5 ludności - choć na ulicach przeważają ludzie o rysach azjatyckich. W mieście żyją przedstawiciele ponad dwudziestu różnych mniejszości narodowych, w tym również Polonia, skupiona w organizacji Nadzieja.




Fot. Jędrzej Łukowski   

     Za placem Rewolucji ul. Lenina przechodzi w ładny deptak nazywany przez miejscowych "Arbatem". Jego zabudowa to w większości XIX-wieczne kamienice bogatych wierchnieudińskich kupców. Warto zwrócić uwagę na różnorodność ich form i oryginalną dekorację fasad niektórych budynków. Obecnie ich partery zajęte są przez sklepy, restauracje i banki. Dzięki obecności kolorowych klombów, ławek i oryginalnych rzeźb można się tu poczuć prawie jak w Europie. Przyjemną atmosferę ułan-udeńskiego deptaku tworzą również występujący tu często uliczni grajkowie. Przy jego końcu stoi charakterystyczna rzeźba, przedstawiająca elementy herbu Ułan-Ude: laskę Kaduceusza z dwoma wężami (symbol handlu), symbol kolei oraz pochodzący z buddyzmu znak półksiężyca, słońca i ognia (symbol Mongolii i Buriacji).



Fot. Jędrzej Łukowski   

     Centralne miejsce na Placu Sowietów zajmuje największa na świecie rzeźba przedstawiająca głowę Lenina (warto zwrócić uwagę na lekko azjatyckie rysy twarzy Włodzimierza Ilicza). Ma ona 7,7 m wysokości i waży 42 tony. Pomnik odsłonięto w 1971 r., a wcześniej jego projekt prezentowano na wystawach w Paryżu i Montrealu. Autorzy rzeźby zdobyli niegdyś za nią nagrodę na moskiewskiej wystawie plastycznej poświęconej wizerunkom Lenina. Dawniej pod głową wodza rewolucji odbywały się defilady, a teraz na jej tle fotografują się nowożeńcy i turyści.




Zobacz krótki film o Ułan-Ude i klasztorze buddyjskim w Iwołgińsku





Zobacz także: www.szerokietory.pl